Münire Elagöz

 

Yıl 1994.. Eskişehir’e üniversite okumaya gittim. Büyük şehirden küçük şehire okumaya giden herkeste olduğu gibi, ben de o sene çok çalışıp İstanbul’a yatay geçiş yapmayı hedeflemişim. Yaşanmaz orada diye düşünüyorum o günlerde. Okula da pek bir hevessiz gidiyorum.  Okulun ilk haftasıydı sanırım. Bir gün ders arasında merkez amfiden çıktım. Sigara yaktım. Yanıma biri geldi. Ateş istedi. Sonra muhabbete başladık. Kafa kız tabir ettiklerimizden.. Arkadaş olduk. Hatta daha sonra arkadaştan da öte kardeş olduk. Eskişehir’i benim için güzelleştiren, ikinci memleketim diyebileceğim boyuta getiren dostum, canım, kardeşim oldu. Birlikte 6 senede bitirebildik okulu. Ne günlerimiz geçti Aslı’yla.. Acı-tatlı ne hatıralar..

Münire Teyze, Aslı’nın anneannesiydi. Eskişehir’de oturuyordu. Sık sık ziyaretine giderdik. Hayatımda tanıdığım en tatlı, en tonton kadınlardan biriydi. Her yaştaki insanla ilişki kurabilen, herkesin derdini dinleyen, hepimizin anneannesiydi. Rahatsızdı biraz. Pek yürüyemiyordu. Elimizden geldiğince ona yardımcı olmaya çalışırdık.

İnanılmaz kibardı bir kere.. Ağzından kötü söz hiç duymadık. Kimseyle ilgili kötü bir kelime konuşmazdı. 4-5 kız ona giderdik. Televizyonu açardık. Eğlenceli bir şarkı bulur, dans etmeye başlardık. O da oturduğu yerden alkışlayarak bize katılırdı.

Bazen Türk kahvesi içerdik. Falımıza bakardı. Her falın sonu “niyetin neyse olacak” olarak biterdi. Çok güler; çok eğlenirdik.

Öğrenciydik tabi.. Canımız güzel yemekler isterdi. Bir keresinde biz mi istedik, kendisi mi teklif etti hatırlamıyorum, bize mantı yapmaya karar verdi. Hepimiz coştuk tabii. 5 kız toplandık. Yuvarlak masa açıldı. Münire Teyze hamuru açıyor; biz kesip, doldurup, kapatıyorduk. İmece usulü yaptığımız mantı belki de, hayatımda yediğim en güzel mantıydı.

Çok güzel günlerdi.. Özlemle anıyorum her anı.. Eskişehir’i.. Münire Teyze’yi..

 

münire elagöz

 

Bir gün Facebookta takip ettiğim gruplardan birinde gördüm bu fotoğrafı. Daha önce gördüğüm için, Münire Teyze’yi hemen tanıdım tabi. Bu fotoğraf Hayat Ansiklopedisi’nde yayınlanmış.

Aslı’dan aldığım bilgilere göre, Münire Teyze, Kütahya’nın ilk çini fabrikası olan Azim’in, ilk karakalem ve çini ressamıymış. Kennedy zamanında Amerika’ya çağırılmış fakat gidememiş. Kendisinin yaptığı bir çini Kennedy ‘e gönderilmiş. İsviçre’de de bir porselen fabrikasından da teklif geldiği ve ona da gidemediği söyleniyor.

 

 

 

zeliha_münire_emine

 

 

 

Münire Teyze, sevgili kızları Zeliha Elagöz Kuş ve Emine Elagöz ile..

 

 

zeliha_aslı

 

 

 

Zeliha Elagöz Kuş ve benim can kardeşim Aslı Atakay 🙂

 

 

 

 

1927 doğumlu Münire Elagöz, 1999 yılında vefat etmiştir. Kendisini rahmet ve özlemle anıyorum. Kabri nur dolsun.

 

 

 

 

3 Comments

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir